08
Μάι.
12

τότε και τώρα

μείον άπειρο

μείον άπειρο και ένα

μείον άπειρο και πέντε

μείον άπειρο και εννέα

μείον άπειρο και δεκαεπτά

μείον άπειρο και εικοσιένα

μείον άπειρο και εικοσιπέντε

μείον άπειρο και εικοσιεννέα

μείον άπειρο και τριανταεπτά

μείον άπειρο και τριανταεπτά

                   .

                   .

                   .

μείον άπειρο και όλα τα ποσά

που στέκονται στους άξονες

                   =

           μείον άπειρο

 

Καταναλώνω μηδέν απ’το μηδέν

το άπειρο ξανά να προσεγγίσω.

Αυτή η συνάρτηση θα’χει το πρόσημο

του εγκλεισμού και της καθήλωσης.

Διότι μονάχα στο μηδέν 

απομονώνεται η ανάγκη, ανάγκη που

οι τέσσερεις διαστάσεις προβοκάρουν

ανάγκη έρωτα και αυτονομίας

η τέλεια διαίρεση.

Είναι ένα μέσο

μα’γω σκοπό δεν έχω

στέκω αυστηρός το άπειρο να προσδοκώ,

 

μιαν άμορφη μεταθανάτια εικόνα

 

ξεχνώντας το μηδέν.

Advertisements

0 Responses to “τότε και τώρα”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Follow Philosophy of the K on WordPress.com

Αρέσει σε %d bloggers: