Posts Tagged ‘corrosive sexo-political poetry

07
Μάι.
12

τριάντα τετάρτου

Με’στο σκοτάδι με μάτια ανοιχτά

περνώ τα σύνορα , δρόμος φωτός

μα’κει τα κλείνω δεν έχω δύναμη καμιά

στο φως, αλήθεια, νιώθω πιο νεκρός

 

Ο πρώτος θάνατος, μακρύς, μοναχικός

και ο ομφάλιος λώρος να μη με τρέφει πια

στο φως ουρλιάζουν μα εγώ κινούμαι σιωπηλός

πανηγύρι παρδάλο, απούσα η χαρά.

 

Παλινδρομώ μέσα στου κόλπου τα στενά

και σαν τον κλέφτη στην σπηλιά υποχωρώ

καρδιά μονάχα τώρα μια χτυπά

γι’αυτό το φως αρχίζω να’διαφορώ.

 

Πέφτω και αδύναμος γλυστρώ

εκεί που κατοικούν τα αγνωστά

κλαίω και αφαιρετικά παραλληρώ

σε βάλτο αστικό έτσι ήταν να’ρθω ξαφνικά

 

Με έναν θόρυβο φωνή, σχεδόν πολεμικά

καλοσορίζω τον άλλον μου εαυτό

μέσα στα αίματα το στήθος αγκαλία

πεινώ, κρυώνω και πονώ.

 

Φως τεχνητό

θεού φανταστικού

και η γάτα του Schrödinger

από το κάτω ράφι

με χαιδεύει στοργικά.




Follow Philosophy of the K on WordPress.com